rozdział 1

- Czy ja muszę tam iść? - zapytałam, poprawiając włosy.

- Może te? - zaproponowała brunetka podnosząc czerwone buty na wysokim obcasie.

- Cassie! Proszę... to nie ma sensu. - powiedziałam.

- Lo! To jest dla Ciebie jedyna szansa. Wiesz, że takie castingi nie są organizowane często. Sama mówiłaś, że nie masz kasy, prawda? - spytała siadając na łóżko.

- Nie wiem czy się nadaje.

- Oszalałaś?! Spełniasz wszystkie warunki. Masz 1,75 m, twoje wymiary to 90cm, 60cm, 90 cm... - dyktowała ciemnowłosa dziewczyna wspomagając się kartką - Poza tym... jesteś śliczna. Przecież dobrze o tym wiesz. Zobaczysz, że ci się uda.

- Dziękuję, że mi pomagasz. - powiedziałam odwracając się w stronę Cassandry.

- I co ty byś beze mnie zrobiła? Nie ma sprawy. Jesteśmy praktycznie jak siostry... musimy sobie pomagać.

- Dobra. W takim razie musimy już iść. - powiedziałam wsuwając stopy w czerwone szpilki.

Zeszłyśmy na dół i wsiadłyśmy do samochodu. Całą drogę milczałyśmy. Po kilku minutach samochód zatrzymał się, wyszłam z auta i zauważyłam wielki napis na budynku „Madeline”. Ruszyłam w stronę wejścia. Otwierając drzwi usłyszałam głos za mną.

- Powodzenia! Wierzę, że ci się uda i trzymam kciuki. - powiedziała Cassie ponownie wsiadając do auta.

Moja pewność siebie momentalnie wzrosła, przygładziłam kwiecistą sukienkę i zaczęłam podążać za strzałkami. Wreszcie zauważyłam duży napis „Castingi” i zauważyłam spore grono dziewczyn czekających na swoją kolej. Usiadłam na jednym z wolnych krzeseł. Wszystkie spojrzenia zostały skierowane na mnie. One wyglądały jakby modeling miały we krwi. Szybko spostrzegłam, że nie są szczęśliwe z powodu mojego przybycia.

Po godzinie czekania nadeszła moja kolej, czekałam tylko na znak.

- Następna! - usłyszałam kobiecy głos wydobywający się z sali.

Wstałam i udałam się do pomieszczenia. Poruszałam się bardzo pewnie. Pokój był słabo oświetlony, zauważyłam trzy postacie siedzące na krzesłach.

- Pokaż portfolio. - powiedziała kobieta znudzonym tonem.

- Ale... ja nie zdążyłam założyć portfolio. To mój pierwszy casting. - wyjaśniłam.

- To wybacz. My jesteśmy profesjonalną agencją, nie będziemy tu przyjmować niedoświadczonych modelek. - mówiła oburzona.

- Liz! Daj się wypowiedzieć szefowi. - powiedział mężczyzna siedzący obok spoglądając na lekko zarysowaną trzecią sylwetkę.

- Ile masz wzrostu? - zapytał „szef” wstając i podchodząc do mnie.

Dopiero teraz zauważyłam jego twarz. Był bardzo skupiony, jego oczy przyglądały mi się uważnie, a kręcone włosy były niechlujnie zaczesane do tyłu.

- 1,75 m - powiedziałam, kiedy czułam, że zaczyna robić mi się gorąco.

- Interesują cię wybiegi, czy raczej fotomodeling? - zapytał.

- To chyba zależy... gdzie bardziej pasuję. - mówiłam uważnie przyglądając się ruchom mężczyzny,

- Nie wiem czy na wybiegu będą potrafili docenić twoje piękne rysy twarzy... - wyszeptał cicho, że chyba tylko ja usłyszałam te słowa.

Jego ręce powędrowały na moje biodra, gdzie gwałtownie się zatrzymały. Szybko podążyłam wzrokiem na dłonie mężczyzny.

- A biodra? - zapytał unosząc głowę, tak że mógł spojrzeć mi w oczy.

Zalał mnie szkarłatny rumieniec.

- Co..? Ah... 90. - wyjąkałam ukrywając zaczerwienione policzki w długich, blond włosach.

- Dobrze... w takim razie widzimy się jutro o 10. Omówimy szczegóły. - powiedział ukazując dołeczki.

- Dziękuję. - odparłam powoli kierując się do wyjścia.

Wychodząc na korytarz czułam podekscytowanie. Nie sądziłam, że uda mi się już po pierwszym castingu. Usłyszałam krzyki dochodzące z sali z której właśnie wyszłam.

- Ta dziewczyna się nie nadaje na modelkę! Ona wyglądała... - głos kobiety rozchodził się po całym korytarzu.

- Jak? Dokończ! Śmiało! - to z pewnością był mój nowy szef.

Zatrzymałam się czekając aż brunetka wyrazi swoją opinię.

- ... jak suka!

Ruszyłam w stronę wyjścia. Szybko wyszłam z budynku, a słonawe łzy zaczęły zbierać się w kącikach oczu. Po chwili zauważyłam, że z srebrnego auta wychodzi znajoma mi dziewczyna. Naprawdę nie chciałam żeby zobaczyła mnie w takim stanie, ale też ucieszyłam się, że jest przy mnie. Czasami sama nie wiem czego chcę.

- Co się stało? Nie przyjęli cię? - pytała nerwowo.

- Przyjęli... dobra nie ważne. Wracajmy. - rzuciłam schodząc ze schodków.

- Na pewno wszystko w porządku?

- Tak. Chodź. - powiedziałam ocierając słoną substancję spływającą po moich policzkach.

                                                                      ***

                                                                                         (W tym samym czasie)

- Co ty powiedziałaś?! - zapytał zdenerwowany mężczyzna odgarniając burzę loków z czoła.

- Harry! Ona nie jest dla ciebie!  - tłumaczyła kobieta nie zmieniając tonu - Poza tym... myślałam, że jesteśmy razem. - powiedziała delikatnie muskając wewnętrzną stroną dłoni jego twarz.

- Liz... nigdy nie byliśmy razem i nigdy nie będziemy. Wybij sobie to z głowy. - powiedział odpychając rękę brunetki - Wynoś się! Mam cię dość! - krzyknął pokazując wyjście kobiecie.

                                                                       ***

Przez całą drogę Cassie zadawała mi różne pytania na temat przesłuchania i ludzi z którymi będę pracować. Po jakimś czasie przestałam zwracać uwagę na to co mówi i skupiłam się na krajobrazie za oknem. Kiedy dotarłyśmy do mojego domu szybko wyskoczyłam z auta i podążyłam do drzwi.

- To ... widzimy się jutro? - zapytała dziewczyna przez uchyloną szybkę.

- Jutro... mam o 10 spotkanie w prawie pracy. - wyjaśniłam. - Jeszcze dam ci znać.

Dziewczyna kiwnęła głową i odpaliła samochód. Pospiesznie weszłam do domu i oparłam się o ścianę delikatnie przeczesując włosy ręką.

- Mam pracę... - powiedziałam powoli dochodząc do siebie.

_______________________________________________________________________

Myślę że następny rozdział pojawi się w tym tygodniu. :D 

Naprawdę prosimy o komentarze ! ;)